Ondertussen ben ik al even terug in België en begin ik te wennen aan het koude klimaat van ons landje. Met veel spijt in het hart nam ik afscheid van Sowane. Ik had het niet erg gevonden om nog enkele weekjes langer te blijven! De laatste weken waren dan ook nog echt geweldig!

Tijdens de derde week werkten we verder aan onze tuinen. We konden deze helemaal afmaken en courgetten en komkommers planten. Het was wel wat jammer dat dit al moest gebeuren zonder dat er omheining om onze tuinen stond. De verantwoordelijke is al de afmetingen komen nemen, maar het zal toch nog even duren vooraleer de omheining er ook echt staat. Ondertussen is er steeds kans dat er dieren onze plantjes zullen opeten als deze uitkomen. Hopelijk zal dit niet gebeuren! We gingen ook naar het dorp Ndiebel waar een technische ploeg van Bouworde bezig is met de bouw van een keuken voor een school. Ook daar hebben we 4 tuinen kunnen aanleggen zodat deze school gezonder eten kan aanbieden aan haar leerlingen die hier soms wel het hele jaar door zitten! We hadden veel bekijks van de bevolking: zoveel toubabs die hier hard staan te werken in de volle zon!

Tijdens het weekend waren het dorpsfeesten. Zaterdag waren het sportwedstrijden. Er waren loopwedstrijden voor de kinderen en de volwassenen. Ze moesten zo snel mogelijk een aantal toeren rond het dorp lopen. Daarna waren het ook nog wedstrijden van hoogspringen, verspringen en zakspringen. Leuk om te zien dat bij zo'n evenementen het hele dorp samen komt op het dorpsplein. De sfeer is echt top!
In het schoollokaal vinden er ook enkele aidstesten plaats. Het was wel vreemd dat ze de uitslag van deze testen al bijna meteen wisten. Gelukkig had niemand van de testpersonen aids. 's Avonds was het nog een bbq met schaap en kip.
Op zondag vond er een conferentie over aids en onderwijs plaats. Voor ons was dit nogal saai omdat alles in het Wolof of Serer verteld werd. Masse probeerde af en toe wel eens iets te vertalen. Plots werd de conferentie onderbroken door een geroep dat uit een van de huizen kwam. Iedereen sprong recht en liep naar het lawaai. We dachten allemaal dat er iets ergs gebeurd was, iemand gestorven of een brand ofzo. Blijkbaar ging het om twee mannen die aan het vechten waren. De ene had een geit gestolen van de andere en hier hadden ze ruzie om gekregen. De ruzie verplaatste zich naar het dorpsplein en ook de vrouwen begonnen zich te mengen. Wat een drukte! Daarna ging de conferentie weer gewoon door alsof er niets gebeurd was.
Ik deed ook mee aan de dorpsquiz waar ik niet zoveel kon antwoorden aangezien er veel vragen over de Senegalese politiek gingen en alles in een onverstaanbaar Frans door de micro werd gefluisterd. Ver raakten we dan ook niet ;)!
Er was een danswedstrijd voor de kinderen. Het was opvallend dat de jongens veel beter dansten dan de meisjes. Zij gingen er volledig voor terwijl de meisjes veel verlegener waren. Het was echt leuk om te zien hoe goed deze kinderen het ritme van de muziek aanvoelen en zich volledig kunnen laten gaan!

Ondertussen begint het besef te komen dat we echt enorme gelukzakken zijn. We zitten gewoon in een dorpje te midden van de brousse en worden opgenomen in de gemeenschap alsof we hier al ons hele leven wonen. En na een maand kunnen we terug keren naar ons luxe leventje in België terwijl deze mensen hier hun hele leven moeten vechten om hun kinderen naar school te sturen en te kunnen eten!

De laatste week in Sowane ging super snel voorbij! Zondagnacht werden er 3 babytjes geboren in het ziekenhuis! Een tweeling, twee meisjes, en een jongetje. We legden nieuwe tuinen aan in de tuin van de kerk. Masse is christelijk en dat is duidelijk te merken. Hoewel er in het hele dorp nog veel goede plaatsen zijn om tuinen aan te leggen, kiest Masse voor de kerk. De opbrengsten van de groenten die het tuintje zal geven, zullen gaan naar de aankoop van nieuwe ramen voor de kerk. Dit is wel een beetje luxe want in het dorp zijn er mensen die deze groenten veel beter zelf zouden kunnen gebruiken! Maar spijtig genoeg kunnen wij hier niets aan veranderen. We bereidden samen met de kinderen een show voor om onze maand op een fijne manier af te sluiten. We deelden de kinderen op in verschillende groepen en iedere groep deed een andere activiteit: toneel, muziek, dans, turnen, verdediging,... Het was een beetje chaos, maar al bij al slaagden we er in om een mooie show in elkaar te steken.

Woensdag was het dan onze laatste dag in Sowane! We maakten er dan ook een dag van om nooit te vergeten. In de namiddag deden we onze show met de kinderen op het dorpsplein. Er was toch heel wat volk dat was komen kijken. De kinderen vonden het fijn om eens in het midden van de belangstelling te staan. We mochten dan ook echt fier zijn op hun prestaties! Na de show was het tijd om afscheid te nemen van de kinderen. Helemaal niet fijn en vele kinderen moesten dan ook getroost worden. Volgens enkele dorpelingen was het de eerste keer dat er zoveel kinderen hadden moeten wenen.
Veel tijd om te treuren hadden we niet want we werden ook nog verwacht op een voetbalwedstrijd: Belgique - Sowane. Met behulp van François wonnen we deze wedstrijd met 2-1! Leve de toubabs ;)!
's Avonds organiseerden we nog een groot afscheidsfeest met muziek. Het was echt enorm fijn want zowat het hele dorp was aanwezig. Klein en groot, iedereen danste mee. Er waren zelfs vrouwen met een baby op hun rug die zich volledig lieten gaan op de muziek! Een belevenis die ik nooit zal vergeten!

Donderdagochtend namen we in de gietende regen afscheid van iedereen. Daar kwamen dan ook de nodige tranen bij te pas. We zullen deze tijd in Sowane nooit vergeten!
We reden richting St. Louis, een heel mooi stadje. We waanden ons als snel echte touristen want we maakten een rondrit met paard en kar. Het contrast kon niet groter...!
Zaterdag reden we naar Lac Rose. Jammer genoeg was dit meer niet roze aangezien het regenseizoen is en te bewolkt was.
Zondag was onze allerlaaste dag op Senegalese bodem. We reden naar Dakar en bezochten Ile de Gorée, het slaveneiland. Vanaf dit eiland werden de slaven vroeger naar Amerika overgebracht. Het eiland was prachtig, maar staat in schril contrast met de drama's die er vroeger plaats vonden!
We stapten nog wat rond in Dakar, maar moesten ons beginnen klaar te maken om naar de luchthaven te vertrekken. Afscheid nemen van Masse gebeurde met tranen in de ogen. Nu was het definitief achter de rug!

De aankomst op Zaventem was super fijn! Mama, papa, Marie, Gert-Jan, Hans, Vincent en Hanne stonden me met spandoek op te wachten! Een betere ontvangst kon ik me niet voorstellen! Toch verlang ik wel terug naar de warmte en de vriendelijkheid van ons Sowane. Het was een onvergetelijke reis met een geweldige groep.

Ik wil ook nog graag alle sponsors bedanken! Het geld dat ingezameld werd, is heel goed besteed geweest aan plastic en zaadjes voor onze tuinen, de verzekering en koekjes van de kinderen en de aankoop van bomen. Nog eens heel hard bedankt allemaal!