Wat gaat de tijd snel! De tweede week zit er al bijna op. Het is verbazend dat alles zo snel went! De hutjes langs de weg, dieren die los lopen, de putten in de wegen, het uitvallen van de stroom, al die lieve kids die met je komen praten... Het is allemaal al heel gewoon en toch nog zo speciaal!

Deze week is de ramadam begonnen. Dat is echt duidelijk te merken in ons dorp. De moslims wisten niet precies wanneer de ramadam begon aangezien dit afhankelijk is van de stand van de maan. Maar... bij ons in het dorp zie je slechts zelden de maan! Uiteindelijk begon dan donderdag de ramadam. Wat een verandering van sfeer! Ons dorp is steeds zeer rustig en op een doorsnee weekdag hoor je echt nergens muziek. Maar nu was het wel wat drukker. Overal staat de radio op met gebeden. De moslims lezen gebedsboekjes en bidden regelmatig. Het is voor ons ook niet gemakkelijk om niet te opvallend te eten en te drinken voor hun neus. Ook tijdens de ramadam gaat het voetbaltoernooi van Sowane verder. Alle voetballers die op het veld staan, eten of drinken de hele dag niet, maar staan wel 90 minuten het beste van zichzelf te geven! Ongelooflijk!

Deze week was het echt enorm warm en soms echt zwaar om te werken. Toch slaagden we er in om ons eerste tuintje (bijna) af te werken. We groeven eerst putten in de grond van ongeveer 75cm diep. Daarna hakken we takken van eucalyptusplanten af. Ik heb dit ook mogen doen met een machettemes, niet simpel om op dezelfde plaats te blijven hakken! Die takken gebruiken we om de plastiekbache in de gegraven put te leggen. Deze zorgt er voor dat het water niet weg kan lopen. Daarna leggen we droog hout en wat compost in de put en maken deze weer toe. Enkele hadden ook het geluk om geitenkak te mogen halen om ons tuintje te bemesten. We maakten deze week 6 van deze tuintjes op dezelfde plek. 4 zijn al helemaal afgewerkt en de 2 anderen willen we volgende week doen want momenteel is er even geen geld om nieuwe plastiek te kopen. Daarom mochten we vrijdag iets anders doen. We kuisten oude gebouwen uit zodat deze opnieuw in gebruik konden genomen worden. Masse wilt hier graag een zeepfabriekje bouwen in de toekomst. Het is eigenlijk erg om te zien hoe hard deze gebouwen verwaarloosd waren. Ze waren nog maar 14 jaar oud en toch vol vuil! Niet te begrijpen!

Het spelen met de kids was deze week heel vermoeiend omdat het zo warm was. De kinderen zijn moe en er is bijna geen schaduw op de plaats waar wij spelen. Dat is echt super vermoeiend! Ik was wel super blij want woensdag heb ik mijn eerste lesje gegeven ;). Ik leerde hen enkele dierennamen in het Frans aan. Super leuk want de kids waren kei gemotiveerd en aandachtig. Zij gaan precies echt graag naar school :)... Tijdens het supporteren bij de voetbal leerde ik ook een meisje van 12, Celestine,kennen die vroeg of ze mijn vriendin mocht zijn. Ze gaf me een haarspledje cadeau. Ik ga haar binnenkort ook een armbandje terug geven. Iedereen is echt zo vriendelijk en, ookal hebben ze weinig, vrijgevig. Echt een leuke mentaliteit!

's Avonds wordt het steeds drukker en drukker bij ons op het koereke. Aangezien de elektriciteit regelmatig uitvalt, kunnen we niet goed zien wie er allemaal bij ons komt zitten. Zwarte gezichten zijn nogal moeilijk herkenbaar in het donker ;). Toch is het elke avond wel heel fijn om kennis te maken met nieuwe mensen. Het is opvallend dat heel wat jongens geinteresseerd zijn in de vrouwelijke toubabs :). De laatste dagen zijn we ook enkele keren naar het voetbalveld gegaan in de nacht omdat er dan super veel sterren zichtbaar zijn. Niet te vergelijken met belgie, zo mooi! We vierden ook feest voor Deguene, onze kokin, haar verjaardag. Ze had lekkere hapjes gemaakt en wij zorgden voor de muziek. Er ontstond spontaan een gezellig feestje. De sfeer is dus echt top en in de groep zijn er ook totaal geen spanningen. We amuseren ons rot!

Momenteel zit ik Mbour aan de zee. We zitten in een mooi hotel met zwembad, het contrast met ons verblijf tijdens de weekdagen is wel heel groot waardoor ik me soms wel wat schuldig voel. Vandaag zijn we nog eens naar een marktje geweest waar de Senegalezen je echt meetrekken naar hun winkeltjes. We zijn ook likeur gaan proeven bij een Belg die hier zijn bedrijfje heeft. Iedereen is welkom om deze op 30 augustus eens te komen proeven! Deze avond gaan we eens naar een plaatselijke discotheek gaan. Hopelijk is er muziek want als de elektriciteit uitvalt, zal het gene vette zijn ;).

Volgend weekend zal ik niets van me kunnen laten weten want dan blijven we in Sowane. Het is dan dorpsfeest. Op vrijdag gaan we mee helpen het dorp op te ruimen. Zaterdag zullen er aidstesten plaats vinden, op onze koer dan nog wel :p. En daarna zijn er allerlei spelen zoals zaklopen en loopwedstrijden. Op zondag is er een uitreiking voor de beste leerlingen, benieuwd wat dat zal worden!

Morgen gaan we ook nog een feestje bouwen want onze allerliefste Francois, de tuinman, is dan jarig. Het is dan ook een feestdag voor de christenen dus het zal weer geweldig worden! We gaan voor Francois een liedje maken op: j'ai des petites problemes dans ma plantation. Dat gaat hij echt super vinden. Hij krijgt ook een nieuwe meter van ons want die van hem is al enkele dagen kapot waardoor hij zijn tuintjes niet zo symmetrisch kan maken.

Het is hier allemaal dus toppie in orde, al mis ik soms de eenvoudige dingen van thuis wel. Een toilet doorspoelen door aan de sjas te trekken is gewoon zalig! En ja, ik ben ook nog steeds niet ziek geweest. Alles is nog dik in orde met the body!

Volgend weekend zal ik dus niets van mij kunnen laten weten, maar daarna misschien weer wel. Ik vond het in ieder geval al super plezant om jullie reacties te kunnen lezen! En stiekem kijk ik er toch ook wel wat naar uit om jullie terug te zien in belgie en op de luchthaven. Maar voorlopig gaat het Afrikaanse leventje hier nog zijn gang en dat vind ik helemaal niet erg!

Dikke kussen!!